اشتراک مقاله
Digg
Del.icio.us
Slashdot
Furl
Yahoo
Googlize this
Blinklist
Facebook
Wikio
PDFتبدیل به
پرینت
ایمیل به دوست
این خانه قشنگ است ولی خانه
من نیست
این خانه قشنگ است ولی خانه
من نیست
این خاک چه زیباست ولی خاک
وطن نیست
آن دختـــــــــــر چشم آبی
گیسوی طلایی
طناز سیه چشــــــــــم چو
معشوقه من نیست
آن کشور نو آن وطــــن دانش و
صنعت
هرگز به دل انگیــــــــــزی
ایران کهن نیست
در مشهد و یزد و قم و سمنان و
لرستان
لطفی است که در کلگری و نیس و
پکن نیست
در دامن بحر خزر و ساحل گیلان
موجی است
که در ساحل دریای عدن نیست
در پیکر گلهای دلاویز شمیران
عطری است که در نافه ی آهوی
ختن نیست
آواره ام و خسته و
سرگشته و حیران
هرجا که روم هیچ کجا خانه من
نیست
آوارگی وخانه به دوشی چه
بلایست
دردی است که همتاش در این دیر
کهن نیست
من بهر که خوانم غزل سعدی و
حافظ
در شهر غریبی که در او فهم
سخن نیست
هرکس که زند طعنه به ایرانی و
ایران
بی شبه که مغزش به سر و روح
به تن نیست
پاریس قشنگ است ولی نیست
چوتهران
لندن به دلاویزی شیراز کهن
نیست
هر چند که سرسبز بود دامنه
آلپ
چون دامن البرز پر از چین
وشکن نیست
این کوه بلند است ولی نیست
دماوند
این رود چه زیباست ولی رود
تجن نیست
این شهرعظیم است ولی شهرغریب
است
این خانه قشنگ است ولی
خانه من نیست
.
دریافت نظرات این خبر از فید
